المُخَطَّط - [ خط ] : آنچه كه خط دار و راه راه باشد ، زيبا ، - مُخطَّطات : نقاشى و اخذ تصميم . المَخْطُوبَة - [ خطب ] : دوشيزه اى كه نامزد ازدواج باشد . المَخْطُوط - [ خطَّ ] : نوشتهء با دست ، ج مخطوطات : تأليف خطى . المَخْطُوطَة - [ خطَّ ] : مؤنث ( المَخْطُوط ) است ، - ج مَخْطُوطات : نوشته خطى . المَخْطُوف - [ خطف ] : مفع ؛ « لونُه مَخْطُوف » : رنگ چهرهء او زرد شده است . المِخْفَار - [ خفر ] : « جارِيَةٌ مِخْفارٌ » : زن بسيار شرمگين ( خجالتى ) . المَخْفَر - ج مَخَافِر [ خفر ] : نگهبانى ، پاسگاه . المُخَفَّفَة - [ خفّ ] : « ظروفٌ مُخَفَّفَةٌ » : پيشامدهائى كه باعث تخفيف در مجازات مىشود . المِخْفَقَة - [ خفق ] : تازيانه ، تازيانهء چوبى . المَخْفُور - [ خفر ] : كسى كه تحت نظر باشد . المَخْفُوض - [ خفض ] : مفع ؛ « عيش مَخْفُوضٌ » : زندگى آرام و خوش . المُخْل - ج أَمْخَال و مُخُول : ديلم ، اهرم آهنى - اين كلمه يونانى است - المُخَلّ - [ خلّ ] : « رجُلٌ مُخَلٌّ » : مرد بينوا و مستمند . المُخِلّ - [ خلّ ] : « مُخِلٌّ بالآدابِ » : مخالف با مبادىء آداب . المِخْلَى - [ خلي ] : داس كه با آن علف بر كنند . المِخْلَاة - ج مَخَالٍ [ خلي ] : توبره دان كاه ستور ، آخور . المِخْلَاف - ج مَخَالِيف [ خلف ] : مردى كه بسيار خلف وعده داشته باشد ، بخشى از كشور . المِخْلَب - ج مَخَالِب [ خلب ] : چنگال جانواران ، داس . المُخَلَّب - [ خلب ] من الثياب : جامهء پر نقش و نگار . المُخَلْخَل - [ خلخل ] : جاى پوشيدن خلخال از ساق پا . المُخْلَد - [ خلد ] : كسى كه دير پير شود . المُخْلِد - [ خلد ] : مرادف ( المُخْلَد ) است . المُخَلَّد - [ خلد ] : مرادف ( المُخْلَد ) است . المُخْلِس - [ خلس ] : « رأْسٌ مُخْلِسٌ » : سرى كه قسمتى از موى آن سفيد شده باشد . المُخْلِص - [ خلص ] : راستگو ، وفادار . المُخَلِّص - [ خلص ] : فا ، لقب حضرت مسيح ( ع ) . المُخَلِّع - [ خلع ] من الرجال : مرد سست و ناتوان ، كسى كه حسّ و حركت در او ضعيف شده باشد . المُخَلَّفات - [ خلف ] : چيزهاى متروكه . المُخَلَّل - [ خلّ ] : آنچه كه در سركه ريخته و از آن ترشى به عمل آورند . المَخْلُوطَة - [ خلط ] ( ط ) : غذائى كه از برنج و عدس و نخود و يا از عدس و برغول و نخود سازند . المَخْلُوقَات - [ خلق ] : كائنات ، موجودات . المُخِمّ - [ خمّ ] ؛ « لَحْمٌ مُخِمٌّ » : گوشت گنديده . المَخْمَس - [ خمس ] : تعبيرى است از پنج تا پنج تا « جاؤوا مَخْمَس » : پنج نفر پنج نفر آمدند . اين كلمه در مذكر و مؤنث يكسان به كار مىرود . المُخَمَّس - [ خمس ] : پنج ضلعى ، آنچه كه پنج ركن داشته باشد ، ابزارى آهنين كه در وزن نمودن چيزهاى بسيار سنگين به كار مىرود . المُخْمَل - [ خمل ] : پارچه مخملى . المُخْمَلِيّ - [ خمل ] : « جِلْدٌ مُخْمَلِيُّ » : پوست آهو . المُخَمِّن - [ خمن ] : ارزياب كه بهاى اشياء و مقدار آن را ارزيابى مىكند . المَخْمُور - [ خمر ] : مست از مي . المِخْنَاث - ج مَخَانِيث [ خنث ] : كسى كه بسيار خميده و يا شكسته شده باشد ؛ « رَجُلُ مِخْناثُ و امرأةُ مِخْنَاث » مرد يا زن شكسته و خميده . المُخَنَّث - [ خنث ] : دو تا و خميده ، و در زبان متداول به معناى فرزندى است كه خوب تربيت نشده باشد . المَخْنِق - ج مَخَانِق [ خنق ] : جاى دار زدن و يا خفه كردن . المُخَنَّق - [ خنق ] : مفع ، گردن ، جاى طناب دار بر گردن . المِخْنَقَة - ج مَخَانِق و مَخَانِيق [ خنق ] : طناب دار ، گردن بند . المِخْوَار - [ خور ] : شخص بسيار گرسنه كه نيروى خود را از دست مىدهد . المَخُوف - [ خوف ] : آنچه كه از آن بترسند ، ترسناك . المُخْوَل - [ خول ] : « رجُلٌ مُخْوَلٌ » : مردى كه دائيهاى او بزرگوار و بخشنده‌اند . المُخْوِل - [ خول ] : « رجُلٌ مُخْوِلٌ » : مردى كه دائيهاى او بزرگوار و بخشنده‌اند . المَخْيَبَة - [ خيب ] : آنچه كه باعث فشل و ناكامى مىشود . المَخِيخ - [ مخّ ] : استخوان مغزدار . المَخِيخَة - [ مخّ ] : « شاةٌ مَخِيخَةٌ » : ج مَخَائِخِ : گوسفند فربه و مغزدار . المَخِيض - [ مخض ] : « لَبَنٌ مَخِيضٌ » : شيرى كه كرهء آن گرفته شده است . المِخْيَط - [ خيط ] : سوزن خياطى . المُخِيف - [ خوف ] : خوفناك ، ترسناك . المُخِيل - [ خيل ] : كسى كه بشارت نيك بدهد ؛ « كلامٌ مُخِيل » : گفتار سخت . المَخِيل - [ خيل ] : خالدار . المُخِيلَة - [ خيل ] : « السحابة المُخِيلَة » : ابرى كه گمان مىرود باران زا باشد . المَخِيلَة - ج مَخَابل [ خيل ] : گمان ؛ « السّحابة المَخِيلة » : ابرى كه گمان مىرود باران زاست . المُخَيِّلَة - [ خيل ] : قوهء خيالى ( تخيلى ) ؛ « السحابة المُخَيِّلَة » : ابرى كه در آن گمان باريدن باشد . المُخَيَّم - [ خيم ] : جاى بر پا داشتن چادرها . المَخْيُول - [ خيل ] : خالدار .